Wie was siener van Rensburg

Nicolaas (Klasie) van Rensburg, wat algemeen bekend staan as die Boereprofeet, is op 30 Augustus 1864 gebore en is in Maart 1926 oorlede. Hy was ‘n eenvoudige en nederige man wat op sy plaas, Rietkuil, gewoon het waar hy die laaste tien jaar van sy lewe deur sy dogter, Anna Badenhorst, versorg is. Sy dogter het sy visioene gedurende hierdie tydperk (1916–1926) getrou aangeteken sonder om dit te wysig.

Rol in die Anglo-Boereoorlog

Gedurende die Anglo-Boereoorlog (Engelse Oorlog) het Siener van Rensburg ‘n deurslaggewende rol as die persoonlike raadgewer van Generaal Koos de la Rey gespeel.

  • Kraaipan: Hy was by De la Rey se kommando toe die eerste skote van die oorlog by Kraaipan naby Mafeking geknal het.
  • Militêre Verkenning: Sy vernaamste taak was om die generaal deurlopend op die hoogte te hou van die vyand se bewegings deur middel van sy gesigte.
  • Invloed op Burgers: Sy voorspellings het soveel gewig gedra dat daar later in amptelike verslae gemeld is dat die burgers van Wes-Transvaal hom en De la Rey “soos een man geglo het”.

Meer Inligting oor die Man

  • Bybel en Geloof: Hy was ‘n ongeleerde man wat nooit koerante of ander boeke gelees het nie; sy enigste bron van leesstof en geestelike krag was sy Bybel.
  • Persoonlike Voorkoms: Hy is dikwels uitgebeeld waar hy op ‘n springbokvel voor sy eenvoudige brakdakhuis sit, besig om veldskoene te maak met sy pyp in die hand. Sy dogter het hom beskryf as ‘n man van eenvoud wat in sy Duitse rybroek en kamaste gesit en vertel het van die geskiedenis van al die nasies onder die son.
  • Politieke Interaksie: Ten spyte van sy eenvoud het selfs Generaal Jan Smuts hom om raad genader. Daar word beweer dat Smuts in 1924 die parlement ontbind en ‘n verkiesing uitgeskryf het op advies van die Siener.
  • Huisarres: Na die 1914-Rebellie is hy tot 1923 as ‘n geinterneerde op sy plaas onder toesig gehou. Hy moes selfs permitte van die magistraat kry om die plaas te verlaat om kerk toe te gaan.
  • Nalatenskap: Sy visioene word as ‘n belangrike deel van die Afrikaner-erfenis beskou, en sy dogter se aantekeninge vorm die basis van die meeste boeke en navorsing oor sy profesieë.

Hy word onthou as ‘n instrument wat sy volk wou inlig en voorberei op die “donker dae” wat hy voorsien het.